Mixed Martial Arts, meestal afgekort tot MMA, (en Engels voor: gemengde gevechtskunsten) is een sport die zich richt op het combineren van technieken uit verschillende vechtsporten, zoals worstelen (grappling), judo, kickboksen, muay thai, boksen en jiujitsu.
Deze combinatie heeft als doel het vormen van de meest effectieve vechtsport voor een in theorie vrij gevecht.

image-123269-AFBE5.jpg
In wedstrijdvorm is van een echt vrij gevecht nooit sprake in MMA. Als buitengewoon gevaarlijk bekend staande handelingen zijn verboden.
Per MMA bond verschilt de lijst met onreglementaire technieken op bepaalde punten. Dit heeft vaak te maken met nationale regelgeving.
Veelal hebben de deelnemers zich in hun eigen discipline langdurig bekwaamd en zien een uitdaging in het treffen met vechters uit andere disciplines.
image-123270-AFBE6.jpg
image-123271-AFBE7.jpg
Er zijn diverse varianten van Mixed Martial Arts en verschillende organisaties, ieder met zijn eigen kenmerken en regels, waaronder free fight (het vrije gevecht), vale tudo (Braziliaans Mixed Martial Arts) en cage fight (kooigevecht)
image-123272-AFBE8.jpg
Veruit de meeste vechters hebben een achtergrond in het Thai- of kickboksen, Braziliaans Jiu Jitsu of Grieks-Romeins worstelen. Deze stijlen zijn het effectiefst gebleken. Karateka's of andere beoefenaars van 'traditionele' vechtstijlen zijn doorgaans minder succesvol vanwege de (vaak) te eenzijdige manier van vechten en omdat ze niet gewend zijn full contact te vechten, met uitzondering van vechters met een Kyokushin achtergrond.
Boksers maken vaak de overstap naar MMA, maar zijn hier in alleen succesvol als ze de transformatie van een vuistvechter naar een complete vechter maken. Boksen vormt echter wel een uiterst belangrijk onderdeel van het MMA-totaalbeeld.

Het grote verschil met "gangbare" vechtsporten is dat veel geoorloofd is, van stoot- en traptechnieken, elleboog- en knietechnieken, tot klem- en wurgtechnieken.
Net zoals bij onder meer het boksen, wordt onderscheid gemaakt op basis van verschillende gewichtscategorieën en op basis van wedstrijdervaring (klasse N, C, B, A).
Een scheidsrechter, arts en uiteraard de trainers uit beide kampen zien toe op een goed verloop van de wedstrijd.
Hoewel de vechters vaak gehavend uit de strijd komen, vallen er zelden tot nooit zwaargewonden doordat de vechters in topconditie verkeren en vaak beschikken over een groot incasseringsvermogen.
De wedstrijden duren meestal drie ronden (variërend van drie tot tien minuten elk) en worden niet zelden beslist door een snelle knock-out of tap-out (aftikken).
image-123274-AFBE9..jpg